Substantive
Wurzel אבר
Genus MASKULIN
Mischkal KATTIL
אַבִּיר
abir
knight; nobleman
Status absolutus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
אַבִּיר
abir
|
אַבִּירִים
abirim
|
Status constructus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
אַבִּיר־
abir-
|
אַבִּירֵי־
abirei-
|
Formen mit pronominalen Suffixen
1. Person
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
אַבִּירִי
abiri
|
אַבִּירֵינוּ
abireinu
|
2. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
אַבִּירְךָ
abircha
|
אַבִּירֵךְ
abirech
|
אַבִּירֵיכֶם
abireichem
|
אַבִּירֵיכֶן
abireichen
|
3. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
אַבִּירוֹ
abiro
|
אַבִּירָהּ
abira(h)
|
אַבִּירֵיהֶם
abireihem
|
אַבִּירֵיהֶן
abireihen
|
Siehe auch
- noun אֶבְרָה