Substantive
Wurzel בלם
Genus MASKULIN
Mischkal KETEL
בֶּלֶם
belem
brake
Status absolutus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בֶּלֶם
belem
|
בְּלָמִים
blamim
|
Status constructus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בֶּלֶם־
belem-
|
בִּלְמֵי־
bilmei-
|
Formen mit pronominalen Suffixen
1. Person
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בִּלְמִי
bilmi
|
בְּלָמֵינוּ
blameinu
|
2. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
בִּלְמְךָ
bilmecha
|
בִּלְמֵךְ
bilmech
|
בִּלְמֵיכֶם
bilmeichem
|
בִּלְמֵיכֶן
bilmeichen
|
3. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
בִּלְמוֹ
bilmo
|
בִּלְמָהּ
bilma(h)
|
בִּלְמֵיהֶם
bilmeihem
|
בִּלְמֵיהֶן
bilmeihen
|
Siehe auch
- noun בְּלִימָה
- noun בַּלָּם
- verb לִבְלוֹם
- verb לְהִיבָּלֵם