Substantive
Wurzel ברבר
Genus MASKULIN
Mischkal KITTUL
בִּרְבּוּר
birbur
chatter, nonsense
Status absolutus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בִּרְבּוּר
birbur
|
בִּרְבּוּרִים
birburim
|
Status constructus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בִּרְבּוּר־
birbur-
|
בִּרְבּוּרֵי־
birburei-
|
Formen mit pronominalen Suffixen
1. Person
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בִּרְבּוּרִי
birburi
|
בִּרְבּוּרֵינוּ
birbureinu
|
2. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
בִּרְבּוּרְךָ
birburcha
|
בִּרְבּוּרֵךְ
birburech
|
בִּרְבּוּרֵיכֶם
birbureichem
|
בִּרְבּוּרֵיכֶן
birbureichen
|
3. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
בִּרְבּוּרוֹ
birburo
|
בִּרְבּוּרָהּ
birbura(h)
|
בִּרְבּוּרֵיהֶם
birbureihem
|
בִּרְבּוּרֵיהֶן
birbureihen
|
Siehe auch
- verb לְבַרְבֵּר
- verb לְהִתְבַּרְבֵּר