Substantive
Wurzel חרם
Genus MASKULIN
Mischkal KETEL
חֵרֶם
cherem
boycott, embargo, ban; excommunication
Status absolutus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
חֵרֶם
cherem
|
חֲרָמִים
charamim
|
Status constructus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
חֵרֶם־
cherem-
|
חֶרְמֵי־
chermei-
|
Formen mit pronominalen Suffixen
1. Person
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
חֶרְמִי
chermi
|
חֲרָמֵינוּ
charameinu
|
2. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
חֶרְמְךָ
chermecha
|
חֶרְמֵךְ
chermech
|
חֶרְמֵיכֶם
chermeichem
|
חֶרְמֵיכֶן
chermeichen
|
3. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
חֶרְמוֹ
chermo
|
חֶרְמָהּ
cherma(h)
|
חֶרְמֵיהֶם
chermeihem
|
חֶרְמֵיהֶן
chermeihen
|
Siehe auch
- noun חֵירוּם
- verb לְהַחֲרִים