Noms
racine עבר
genre FÉMININ
mishkal KTELA
עֲבֵרָה
avera
crime; sin, transgression; foul (sports)
État absolu
| sing. | plur. |
|---|---|
|
עֲבֵרָה
avera
|
עֲבֵרוֹת
averot
|
État construit
| sing. | plur. |
|---|---|
|
עֲבֵרַת־
averat-
|
עֲבֵרוֹת־
averot-
|
Formes avec suffixes pronominaux
1re personne
| sing. | plur. |
|---|---|
|
עֲבֵרָתִי
averati
|
עֲבֵרוֹתֵינוּ
averoteinu
|
2e personne
| mas. sing. | fém. sing. | mas. plur. | fém. plur. |
|---|---|---|---|
|
עֲבֵרָתְךָ
averatcha
|
עֲבֵרָתֵךְ
averatech
|
עֲבֵרוֹתֵיכֶם
averoteichem
|
עֲבֵרוֹתֵיכֶן
averoteichen
|
3e personne
| mas. sing. | fém. sing. | mas. plur. | fém. plur. |
|---|---|---|---|
|
עֲבֵרָתוֹ
averato
|
עֲבֵרָתָהּ
averata(h)
|
עֲבֵרוֹתֵיהֶם
averoteihem
|
עֲבֵרוֹתֵיהֶן
averoteihen
|
Voir aussi
- noun אוּנִיבֶרְסִיטָה
- noun הַעֲבָרָה
- conjunction כַּעֲבוֹר
- adverb לְשֶׁעָבַר
- noun מַעְבּוֹרֶת
- noun מַעֲבָר
- noun מַעְבָּרָה
- noun מַעֲבָרוֹן
- noun עֲבִירָה
- noun עָבָר
- verb לַעֲבוֹר
- verb לְעַבֵּר
- verb לְהַעֲבִיר
- verb לְהִתְעַבֵּר
- adjective עִבְרִי
- noun עֲבַרְייָן
- noun עוּבָּר
- noun תַּעֲבוּרָה