Substantive
Wurzel בקע
Genus MASKULIN
Mischkal KETEL
בֶּקַע
beka
crack, split, rupture; graben, rift (geology); hernia
Status absolutus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בֶּקַע
beka
|
בְּקָעִים
bka'im
|
Status constructus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בֶּקַע־
beka-
|
בִּקְעֵי־
bik'ei-
|
Formen mit pronominalen Suffixen
1. Person
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בִּקְעִי
bik'i
|
בְּקָעֵינוּ
bka'einu
|
2. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
בִּקְעֲךָ
bik'acha
|
בִּקְעֵךְ
bik'ech
|
בִּקְעֵיכֶם
bik'eichem
|
בִּקְעֵיכֶן
bik'eichen
|
3. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
בִּקְעוֹ
bik'o
|
בִּקְעָהּ
bik'a(h)
|
בִּקְעֵיהֶם
bik'eihem
|
בִּקְעֵיהֶן
bik'eihen
|
Siehe auch
- noun בִּיקּוּעַ
- verb לִבְקוֹעַ
- verb לְהִיבָּקֵעַ
- verb לְבַקֵּעַ
- verb לְהַבְקִיעַ
- verb לְהִתְבַּקֵּעַ
- noun בִּקְעָה
- noun הִתְבַּקְּעוּת