Substantive
Wurzel בור
Genus MASKULIN
בּוּר
bur
ignorant person, ignoramus
Status absolutus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בּוּר
bur
|
בּוּרִים
burim
|
Status constructus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בּוּר־
bur-
|
בּוּרֵי־
burei-
|
Formen mit pronominalen Suffixen
1. Person
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
בּוּרִי
buri
|
בּוּרֵינוּ
bureinu
|
2. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
בּוּרְךָ
burcha
|
בּוּרֵךְ
burech
|
בּוּרֵיכֶם
bureichem
|
בּוּרֵיכֶן
bureichen
|
3. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
בּוּרוֹ
buro
|
בּוּרָהּ
bura(h)
|
בּוּרֵיהֶם
bureihem
|
בּוּרֵיהֶן
bureihen
|
Siehe auch
- noun בּוּרוּת