Substantive
Wurzel דקלם
Genus MASKULIN
Mischkal KITTUL
דִּקְלוּם
diklum
declamation
Status absolutus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
דִּקְלוּם
diklum
|
דִּקְלוּמִים
diklumim
|
Status constructus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
דִּקְלוּם־
diklum-
|
דִּקְלוּמֵי־
diklumei-
|
Formen mit pronominalen Suffixen
1. Person
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
דִּקְלוּמִי
diklumi
|
דִּקְלוּמֵינוּ
diklumeinu
|
2. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
דִּקְלוּמְךָ
diklumcha
|
דִּקְלוּמֵךְ
diklumech
|
דִּקְלוּמֵיכֶם
diklumeichem
|
דִּקְלוּמֵיכֶן
diklumeichen
|
3. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
דִּקְלוּמוֹ
diklumo
|
דִּקְלוּמָהּ
dikluma(h)
|
דִּקְלוּמֵיהֶם
diklumeihem
|
דִּקְלוּמֵיהֶן
diklumeihen
|
Siehe auch
- verb לְדַקְלֵם