Hebrew Learning Guide
Substantive

Wurzel דקלם

Genus MASKULIN

Mischkal KITTUL

דִּקְלוּם diklum

declamation

Status absolutus

Sg. Pl.
דִּקְלוּם diklum
דִּקְלוּמִים diklumim

Status constructus

Sg. Pl.
דִּקְלוּם־ diklum-
דִּקְלוּמֵי־ diklumei-

Formen mit pronominalen Suffixen

1. Person

Sg. Pl.
דִּקְלוּמִי diklumi
דִּקְלוּמֵינוּ diklumeinu

2. Person

mask. Sg. fem. Sg. mask. Pl. fem. Pl.
דִּקְלוּמְךָ diklumcha
דִּקְלוּמֵךְ diklumech
דִּקְלוּמֵיכֶם diklumeichem
דִּקְלוּמֵיכֶן diklumeichen

3. Person

mask. Sg. fem. Sg. mask. Pl. fem. Pl.
דִּקְלוּמוֹ diklumo
דִּקְלוּמָהּ dikluma(h)
דִּקְלוּמֵיהֶם diklumeihem
דִּקְלוּמֵיהֶן diklumeihen

Siehe auch

  • verb לְדַקְלֵם