Substantive
Wurzel אמת
Genus FEMININ
אֱמֶת
emet
truth
Status absolutus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
אֱמֶת
emet
|
אֲמִתּוֹת
amitot
|
Status constructus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
אֱמֶת־
emet-
|
אֲמִתּוֹת־
amitot-
|
Formen mit pronominalen Suffixen
1. Person
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
אֲמִתִּי
amiti
|
אֲמִתּוֹתֵינוּ
amitoteinu
|
2. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
אֲמִתְּךָ
amitcha
|
אֲמִתֵּךְ
amitech
|
אֲמִתּוֹתֵיכֶם
amitoteichem
|
אֲמִתּוֹתֵיכֶן
amitoteichen
|
3. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
אֲמִתּוֹ
amito
|
אֲמִתָּהּ
amita(h)
|
אֲמִתּוֹתֵיהֶם
amitoteihem
|
אֲמִתּוֹתֵיהֶן
amitoteihen
|
Siehe auch
- noun אִימּוּת
- noun אֲמִיתָּה
- noun אֲמִיתּוּת
- adjective אֲמִיתִּי
- verb לְאַמֵּת
- verb לְהִתְאַמֵּת