Существительные
корень אמן
אֵמוּן
эмун
вера, доверие
Абсолютное состояние
| ед. | мн. |
|---|---|
|
אֵמוּן
эмун
|
אֱמוּנִים
эмуним
|
Сопряженное состояние
| ед. | мн. |
|---|---|
|
אֱמוּן־
эмун-
|
אֱמוּנֵי־
эмуней-
|
Формы с местоименными суффиксами
1 лицо
| ед. | мн. |
|---|---|
|
אֱמוּנִי
эмуни
|
אֱמוּנֵינוּ
эмунейну
|
2 лицо
| муж. ед. | жен. ед. | муж. мн. | жен. мн. |
|---|---|---|---|
|
אֱמוּנְךָ
эмунха
|
אֱמוּנֵךְ
эмунех
|
אֱמוּנֵיכֶם
эмунейхем
|
אֱמוּנֵיכֶן
эмунейхен
|
3 лицо
| муж. ед. | жен. ед. | муж. мн. | жен. мн. |
|---|---|---|---|
|
אֱמוּנוֹ
эмуно
|
אֱמוּנָהּ
эмуна(h)
|
אֱמוּנֵיהֶם
эмунейhем
|
אֱמוּנֵיהֶן
эмунейhен
|
См. также
- noun אוּמָּן
- noun אוֹמָּן
- noun אוֹמָּנוּת
- noun אוּמָּנוּת
- adverb אוֹמְנָם
- noun אִימּוּן
- noun אִימּוּנִית
- noun אֱמוּנָה
- adjective אָמִין
- adverb אָמֵן
- verb לְהֵיאָמֵן
- verb לְאַמֵּן
- verb לְהַאֲמִין
- verb לְהִתְאַמֵּן
- noun אֲמָנָה
- noun מְאַמֵּן
- adjective נֶאֱמָן
- noun נֶאֱמָנוּת