Substantive
Wurzel עבר
Genus FEMININ
Mischkal KTELA
עֲבֵרָה
avera
crime; sin, transgression; foul (sports)
Status absolutus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
עֲבֵרָה
avera
|
עֲבֵרוֹת
averot
|
Status constructus
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
עֲבֵרַת־
averat-
|
עֲבֵרוֹת־
averot-
|
Formen mit pronominalen Suffixen
1. Person
| Sg. | Pl. |
|---|---|
|
עֲבֵרָתִי
averati
|
עֲבֵרוֹתֵינוּ
averoteinu
|
2. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
עֲבֵרָתְךָ
averatcha
|
עֲבֵרָתֵךְ
averatech
|
עֲבֵרוֹתֵיכֶם
averoteichem
|
עֲבֵרוֹתֵיכֶן
averoteichen
|
3. Person
| mask. Sg. | fem. Sg. | mask. Pl. | fem. Pl. |
|---|---|---|---|
|
עֲבֵרָתוֹ
averato
|
עֲבֵרָתָהּ
averata(h)
|
עֲבֵרוֹתֵיהֶם
averoteihem
|
עֲבֵרוֹתֵיהֶן
averoteihen
|
Siehe auch
- noun אוּנִיבֶרְסִיטָה
- noun הַעֲבָרָה
- conjunction כַּעֲבוֹר
- adverb לְשֶׁעָבַר
- noun מַעְבּוֹרֶת
- noun מַעֲבָר
- noun מַעְבָּרָה
- noun מַעֲבָרוֹן
- noun עֲבִירָה
- noun עָבָר
- verb לַעֲבוֹר
- verb לְעַבֵּר
- verb לְהַעֲבִיר
- verb לְהִתְעַבֵּר
- adjective עִבְרִי
- noun עֲבַרְייָן
- noun עוּבָּר
- noun תַּעֲבוּרָה