Noms
racine אמר
genre MASCULIN
mishkal KATIL
אָמִיר
amir
emir, prince, ruler (arabic)
État absolu
| sing. | plur. |
|---|---|
|
אָמִיר
amir
|
אֲמִירִים
amirim
|
État construit
| sing. | plur. |
|---|---|
|
אֲמִיר־
amir-
|
אֲמִירֵי־
amirei-
|
Formes avec suffixes pronominaux
1re personne
| sing. | plur. |
|---|---|
|
אֲמִירִי
amiri
|
אֲמִירֵינוּ
amireinu
|
2e personne
| mas. sing. | fém. sing. | mas. plur. | fém. plur. |
|---|---|---|---|
|
אֲמִירְךָ
amircha
|
אֲמִירֵךְ
amirech
|
אֲמִירֵיכֶם
amireichem
|
אֲמִירֵיכֶן
amireichen
|
3e personne
| mas. sing. | fém. sing. | mas. plur. | fém. plur. |
|---|---|---|---|
|
אֲמִירוֹ
amiro
|
אֲמִירָהּ
amira(h)
|
אֲמִירֵיהֶם
amireihem
|
אֲמִירֵיהֶן
amireihen
|
Voir aussi
- adjective אָמוּר
- noun אֶמִירוּת
- verb לוֹמַר
- verb לְהֵיאָמֵר
- verb לְהַאֲמִיר
- noun אִמְרָה
- noun הַאֲמָרָה
- noun מַאֲמָר